Mijn dromen, deel dertien

11 November 2009

images5.jpeg

Ik zit in een roeibootje. Langzaam maar gestaag werkt het zich door een slingerend riviertje. Ik hoor een paar vogels kwetteren. Ze klinken vermoeid, alsof ze last hebben van de droge hitte die als een verstikkende deken over de middag hangt. Ik zit achterin en kijk naar het mannetje dat voorin aan het roeien is. Het is M Night Shamelamulamulamulam, de regisseur van ‘The Sixht Sense’, ‘Unbreakable’, en ‘Signs’.
We varen op een laag tempo en het water dat ritmisch tegen de boot aanplonst verzorgt een rustgevende soundtrack. Toch voel ik me niet op mijn gemak. Ik vertrouw M Night niet. Het kost me enkele minuten om moed te verzamelen, maar dan stel ik mijn medepassagier een vraag.
‘Komt er nou straks een twist?’, vraag ik.
M Night roeit door en het lijkt eerst alsof hij de vraag niet heeft gehoord. ‘Hoezo?’, vraagt hij dan opeens.
‘Nou, dat is toch altijd in jouw films. Dan lijkt alles in orde en opeens gebeurt er iets raars waardoor alles anders is’.
‘M Night schudt zijn kleine hoofd. ‘Ik weet niet wat je bedoelt’, zegt hij. Dan stopt hij met roeien en wijst naar een plek achter me. ‘Kijk dan, een gespikkelde botervlinder’, roept hij enthousiast.
Uit beleefdheid kijk ik om. Ik zie niets. Het volgende moment splijt mijn hoofd open van de pijn. Ik ga naar de grond en het laatste dat ik zie is M Night die met een bebloede roeispaan over me heen gebogen staat. ‘Gefopt’, zegt hij. ‘Ik ben eigenlijk helemaal geen aardige gast. Het was allemaal niet waar!’
Ik schrik wakker.

Comments are closed.