Mijn dromen, deel tien

5 November 2009

images1.jpeg

Ik ben in de toekomst. Ik zit op een doorschijnende, futuristische bank naar het zevenendertigste seizoen van ‘24’ te kijken. Jack Bauer heeft precies 24 uur de tijd om een kruiswoordpuzzel op te lossen, voordat de nare hoofdverpleegster in het verzorgingstehuis zijn krant afpakt. Ik klop op het scherm en Jack kijkt me aan. Hij is oud geworden. Oud en lelijk.
‘Wie weet had je op het hoogtepunt moeten stoppen, Jackie-boy’, roep ik. Ik klink erg familiaar voor iemand die Jack alleen van tv kent.
Jack klopt op het scherm, alsof hij uit de televisie wil ontsnappen. ‘Help me’, fluistert hij. ‘Ze willen me niet laten gaan. En ik heb zojuist in mijn broek gescheten’.
Ik voel medelijden met Jack, maar aan de andere kant vind ik het ook een onsmakelijke oude vent. De walging wint het. Ik zet de tv uit.
Naast me ligt de Mikrogids. Ik blader naar pagina negen. Daar staat het in grote schreeuwerige letters aangekondigd: ‘Vanaf januari op net 7, ‘24’, seizoen 38. Jack heeft in zijn broek gescheten en hij heeft 24 uur om een wc te vinden’.
Ik schrik wakker.

Comments are closed.